محل سایت در اصفهان می باشد .

سعی بر این بوده که ایده های معماری ایرانی را در کار لحاظ کند.

به نظرم به جزییات خوب پرداخته ولی ایده چشم گیری نداشته.............

نظر شمادر مورداین طرح چست؟

عواملی که پرداختن به آن در پروژه ضرورست:

نیروی اصلی وارد بر پروژه همجواری با بافت تاریخی  و از طرفی بافت مدرن(معاصر) موجود اردکان می باشد.

نیروی خاص دیگر اقلیم منطقه می باشد و در مراحل بعدی برقراری ارتباط با بافت تاریخی (کالبدی و اجتماعی).........

آیدین آغداشلو، هنرمند نقاش و استاد دانشگاه در مورد تاثیر برپایی همایش­ها و نمایشگاه­های موضوعی مانند «نگارگری و نقاشی معاصر، تداوم یا گسست؟» که به همت موسسه فرهنگی هنری ماه مهر در موزه هنرهای دینی امام علی (ع)  در روزهای 25 و 26 خرداد برگزار شد، گفت:«این برنامه حتما تاثیر زیادی دارد.» در ادامه متن کامل مصاحبه ما را با آغداشلو بخوانید:

آیدین آغداشلو، برگزاری همایش¬های موضوعی را در ایجاد پشتوانه¬های نظری هنر، قابل اهمیت بیان کرد.
او گفت: « ما پشتوانه نظری و مستند کمی برای مسائل هنری معاصرمان داریم زیرا رجوع ما به نمونه¬هایی است که دیده نشده  است. هرچقدر چنین نمایشگاه¬هایی برگزار، کاتالوگ آنها منتشر و مستندات آن در اختیار اهل تحقیق قرار بگیرد، ارزش زیادی در ایجاد پشتوانه نظری هنر دارد.»

او در ادامه دلیل دیگر این ادعا را رسیدن به یک جمع¬بندی در نمایشگاه ها یا همایش¬ها ذکر کرد:«تماشای آثار مختلف به صورت موضوعی برای بیننده¬ها مانند ورزش است و تک¬تک آثار جوابگوی کل نیستند. وقتی آثار مربوط به نگارگری به صورت درست و منصفانه گزینش شود و در محدوده مشخصی مانند نمایشگاه نگارگری زیر 35 سال در کنار یکدیگر قرار بگیرد، می¬توانیم به یک چشم¬انداز جامع دست پیدا کنیم تا به این نکته پی ببریم که این نسل چگونه به خلق اثر پرداخته¬اند ولی تک تک آنها به خودی خود این چشم انداز را فراهم نمی کند مگرآنکه فکر کنیم نمونه¬های بهتر یا بدتر وجود دارد که از این حیث برای بیننده اهمیت زیادی دارد.»

این نقاش و محقق همچنین به ارزش اسناد بوجودآمده در همایش¬ها اشاره کرد:«اسنادی که در این همایش¬ها به صورت سخنرانی، کاتالوگ و مقاله باقی می مانند، تاثیر زیادی در نتیجه¬گیری محققینی دارد که در زمان حال و آینده کار می کنند. هرچه تعداد اسناد زیاد باشد، جمع¬بندی¬ها، درست¬تر و کامل¬تر بشتری خواهد بود.»
او نسبت به آینده نگارگری توضیح داد:«می¬توان از مشاهده یک تا دو نمایشگاهی که در این اواخر برگزار شد، به این جمع بندی رسید. تعداد هنرمندانی که به دنبال نشانه های هویت هنری ما هستند، زیاد و قابل توجه است. آنها سعی می¬کنند، پیوند و رابطه خود را با گذشته جستجو کنند. در بسیاری از موارد این پیوند مداوم و خود به خود نیست زیرا آنها در یک دوره¬ای با ارزش¬های زیبایی شناسی که هویت ما را بازگو می¬کند، آشنا و به آن علاقه¬مند می¬شوند.»

او تعداد هنرمندان قدیمی و معاصر در بکارگیری نگارگری و خوشنویسی را زیاد دانست ولی وجود کارهای غیر اصل و جعلی در این زمینه را قابل اهمیت ذکر کرد:«همانقدر نمونه های اصیل وجود دارد که نمونه های جعلی و تقلبی نیز هست. این کار تنها در ایران انجام نمی شود و در خاورمیانه نیز نمونه هایی که عمیقا در درون یک هنرمند حل شده اند و به عنوان بخش جدایی ناپذیر آن، محسوب می شوند، وجود دارد که همین عامل باعث ایجاد اصالت در کار این نوع هنرمندان می شود. اما نمونه هایی نیز وجود دارد که به خاطر ملاحظاتی مانند شرکت در یک نمایشگاه، عناصر شریفه قدیمه را در کارشان جاسازی می کنند. بااین حال، هر دو نمونه برای اهل نظر آشنا است.»

آغداشلو در پایان، نتیجه گرفت که نمایشگاه هایی مانند دوسالانه پوستر جهان اسلام در شناخت نمونه های جعلی و با اصالت دارای اهمیت است:«در نمایشگاه هایی همچون پوستر و نقاشی جهانی اسلام، این امکان فراهم شد که با هر دو نمونه برخورد کنیم. اگر این نمایشگاه ها برپا نمی شدند، از کجا به این نکته پی می بردیم که یک هنرمند تونسی با وجود زمینه کاری تجریدی، برای شرکت در این نمایشگاه ها از خوشنویسی در کارهایش استفاده کرده است.»